Biraz fantezi, azıcık mor, bir tutam sanat, iki kaşık turuncu, yarım küp acele, bir ölçek kırmızı, beş diş ufuk, üç kilo yeşil, küp şeklinde doğranmış uykular, göz kararı gök mavisi, bir litre müzik, arzuya göre bir (yada daha fazla) tatlı kaşığı sarı parçacıkları, beş adet mutluluk, dört dilim lacivert. Yağmurlu hava sonrasında, balkonda güneş karşısında 20 dakika. İsteğe göre üzerine hayal gücü de serpebilirsiniz. :) Selamm ben Onur, pastanın mimarıyım eğer pastamı sende yapabilirsen demek oluyor ki onda olanlar sende de var, zira paylaştıklarımı pastamdan tatmadan takip edersen kaybolurlar. İnan ki 639721 senedir bu böyle :)
Gökkuşağı Pastası
Kendi reklamımı yapıyorum artık :)
Yeni ülkem ;)
http://renklerinmasali.tumblr.com/
herkesi beklerim, artık burdayım :)
Arkadaşlar uzun süren sessizlikten sonra, yeni adresimi açtım. Paylaşımlarımı yazılarımı beğenen beni takip edip , yeni adresimi eklemek isteyen arkadaşlarım için :)
Arkadaşlar bakıma rağmen hesabımdaki sorun giderilememiş. Ben de çözümü yeni bir hesap açmakta buldum. Yeni hesabımla pforilimi oluşturunca buradan linkini paylaşağım. Beni takip eden ve denemelerimi okuma zaahmetine katlanıp bu inceliği gösteren herkese teşekkür ederim :)
kizilokyanus sordu: evet evet ortak o cumartesi bakım varmış, belki senin sayfayı da düzeltirler o arada eheh =D
artık c.tesi oldu oldu olmadı bana yeni bi isim bulmada yardımcı olursun. :D renklerle ilgili ne çok adres var yahu :D
Cümlelerim vardı kurmaktan büyük keyif aldığım, anlatırken düşlerimin masalsılaştığı, gözlerimin harikalar diyarında gezerken ruhumun Peter Pan’ı aradığı, susuyordu, -seni dinlemekbambaşka- diyordu, saklandı cümlelerimin ardına, benden habersiz gitti Hansel ve Gratelin yanına, masal bu ya pastadan evi keşfetti unuttu beni damağı bunu emretti..
Yazmayı tercih ettim bende dünya ile köprümüz olması dileğiyle, okurken mısraları seslenişime kulak versin diye, şiirler yoktu belki, dizeler gelmişti yola çoktan, öyle kafiyeli değildi sözcükler sadece anlatılanlar vardı notalardan. Bezedim kendisi için sayfalarımı rengarenkti çehresi, bir yaprak değilki bu sadece -evladım diye sevdiklerimdi, bakmadı hiçbirinin yüzüne, göz yaşı dökecektim -bir defa oku derken sessizce gülüşüne kanacaktım. Bakmadı çocuklarımı nasıl giydirdiğime , usulca çıkıp gitti ruhumun kapısından arkasına bakmadı bile..
